„Leary pociągnął za sobą na dno uniwersalną iluzję całego stylu życia, który pomógł stworzyć... pokolenie nieuleczalnych kalek, zawiedzionych poszukiwaczy, którzy nigdy naprawdę nie zrozumieli oszustwa, na którym opierał się cały mistycyzm «kwasowej kultury»: ryzykownego założenia, że ktoś — lub przynajmniej jakaś niezawodna moc — czuwa nad światłem na końcu tunelu.”