Jem w fir­mo­wej kuchni późno popo­łu­dniowy posi­łek, jed­no­cze­śnie chło­nąc szczę­śli­wym wzro­kiem kolejne ustępy z książki Chucka Palahniuka.

– Cześć, Gato — sły­szę głos z progu.

To Madzia. Odkłada talerz do zmy­warki, obraca się w moim kie­runku i w mil­cze­niu przy­pa­truje się gastrycz­nej celebracji.

– Jesz obiad… i jed­no­cze­śnie czy­tasz „Udław się”? — pyta po chwili.

Noo tak… Zasko­czony tym para­dok­sem uśmie­cham się, zer­ka­jąc na Więcej >