Marokotrip: Czarny zawsze ma przejebane

Sta­li­śmy do odprawy pasz­por­to­wej na lot­ni­sku Mare­kesz Menara. Za ple­cami szar­pa­nina. Do pomiesz­cze­nia z por­tre­tem miło­ści­wie panu­ją­cego el rey, wysty­li­zo­wa­nego na gwiazdę pedal­skiej roz­kła­dówki, tra­fiła trójka czarnych.

Za co? Kim są? Kto to wie? Może Nige­ryj­czy­kami, pró­bu­ją­cymi prze­wieźć trzy kilo wybor­nego haszy­szu w odby­cie? Biedni skur­wiele uka­rani za próbę uczy­nie­nia swo­jego nędz­nego życia Więcej >

,

Marokotrip: Tadżinhad

Maroko, Mar­ra­kesz. Krę­cąc się popo­łu­dniem wokół Jamaa el-Fna, wto­czy­li­śmy się z Rafa­łem do miej­sco­wej mor­downi. Paru­jące stoż­ko­wate gary, zaka­zane mordy, pla­sty­kowe ceraty z pecy­nami nie­da­ją­cego się już nigdy usu­nąć tłusz­czu. Lokal z klasą. W sam raz dla nas. Wska­za­li­śmy palu­chami jedno z cera­micz­nych naczyń i cze­ka­jąc na jego dostar­cze­nie, roz­ło­ży­li­śmy się na tan­det­nych krze­słach ogrodowych.

Tadżin. Duszone Więcej >

, ,
gato-ibn-konan_50x50

Hańcza miesiąc indziej

Zero pącz­ków, zero kwia­tów, szes­na­ście odcieni sza­ro­ści. Wio­sna gdzieś bar­dziej mie­siąc póź­niej. Tak wła­śnie wyglą­dały Suwałki w zeszły weekend.

Pre­mie­rowe nur­ko­wa­nie tego roku w Hań­czy wyci­snęło resztki cie­pła z mojego ciała. Woda trzy stop­nie Cel­sju­sza, w odmę­tach mar­twa ryba z gro­te­skowo wyci­śnię­tym na wierzch pęche­rzem, ból ścina­nego białka i napły­wa­jące zewsząd sygnały: „Prze­żyć! Prze­żyć! Przeżyć!”.

Z tej per­spek­tywy Więcej >

, ,
Samo życie - Chaosfera

Zdobywcy

Oglą­dam sobie strony trek­kin­gowe, prze­rzu­cam książki o górach, zaj­rzę cza­sem do sklepu, gdzie dosta­niesz wszystko trek­kin­gowe: trek­kin­gowe pod­pa­ski, trek­kin­gowe stringi i trek­kin­gowe zegarki z miliar­dem opcji, któ­rych zna­cze­nia nigdy nie pojmę.

Fotka ze szczytu — roze­śmiane mordy trzy­ma­jące kolo­rowy totem zwie­rząt człe­ko­kształt­nych. I tak sobie myślę, że na wyprawę z Rafa­łem też powin­ni­śmy zabrać jakąś szmatę. Ina­czej nie będziemy Więcej >

« Pierwszy...«34567»...Ostatni »

  • Luna

    Nie jedno ma imię
    - Gdy skoń­czę sześć lat, chcia­ła­bym mieć na imię Lila-Róż. I Sara. To jak sarenka. – A Luna? – Luna… Na dru­gie! Nasza Tygry­sia Lilia
    Ucieczka jeża
    W nie­dzielę wyjeż­dżam z Luną na war­szaw­skie Stare Mia­sto. Na towa­rzy­sza podróży Luna wybiera małego, plu­szo­wego jeża, który całą drogę obser­wuje zza gór­nej czę­ści kwie­ci­stej sukni, by cza­sem czule bujać w jej fal­ban­kach. W upalne połu­dnie pre­mie­rowo odwie­dzamy deski nie­dawno otwar­tego Teatru Małego Widza, gdzie Aneta, z którą spo­ty­kamy się w cen­trum, zapla­no­wała nam sztukę niespodziankę…


    Szkoła I Liq Chuan Polska — Warszawa

    Zmiana miej­sca treningów
    Infor­mu­jemy, że od 6 lutego ćwiczymy w nowym miej­scu, w „Aka­de­mii Asan” przy ul. Noakow­skiego 16 w War­sza­wie (przy Pl. Poli­tech­niki). Zapraszamy!

  • Hosanny